SOS taal!

Help! Hoe schrijf ik dit woord? Bestaan er synoniemen? Wat is de betekenis van dit woord? Waar kan ik deze informatie vinden?

• creëren (crieëren)

         http://www.vandale.nl/opzoeken?pattern=cre%C3%ABren+&lang=nn#.UqsvnvTuLYY

 

• Sinterklaas (sinterklaas) 

         http://www.encyclo.nl/begrip/sinterklaas

• interview (intervieuw)

         
         http://www.vandale.nl/opzoeken?pattern=interview+&lang=nn#.UqswrPTuLYY

• SOS (SOS.)

         http://woordenlijst.org/zoek/?q=SOS&w=w

• Hoe gebruik ik aanhalingstekens correct?

          http://taaladvies.net/taal/advies/vraag/11/

Taalattitudes onder de loep ...

Het tweede interview nam ik af bij Janne, het meisje uit de derde kleuterklas. Het interview werd ook bij haar thuis afgenomen. Ze kende me niet en daarom was ze heel onwennig. Het meisje was beschaamd en durfde niet veel zeggen. Toen haar mama in de buurt was, voelde ze zich comfortabeler. Hier nam ik dezelfde enquête af als bij Emma, maar Janne kreeg maar drie vragen:        

• Wie van de drie is een meester?
• Wie van de drie woont in een groot huis?
• Wie van de drie heeft zwarte schoenen aan?

Ik las de vragen luidop en Janne luisterde goed. Ze keek heel verrast naar mij toen ze de fragmenten hoorde. Ik herhaalde de vragen nog eens en meteen gaf ze een antwoord op de eerste vraag. De overige twee vragen liet ze onbeantwoord, omdat ze dit niet had gehoord. Ik liet Janne de fragmenten nog eens beluisteren en toen kon ze wel gemakkelijk een antwoord formuleren. De tekst die de man voorlas, was voor het meisje onverstaanbaar. Dit was ook de reden waarom ze zomaar een verkeerd antwoord gaf. Janne moest lachen toen ze het fragment in de tussentaal en in het dialect hoorde. Zij verkoos het fragment in het AN, omdat ze dit de ‘mooiste’ taal vond. Blijkbaar vormde Janne een mening over de verschillende vormen van taal.

Na de enquête vertelde ik dat er geen foutieve antwoorden mogelijk waren. Ze vroeg: “Waarom neem je dan deze enquête af?”. Ik vertelde dat dit een opdracht was voor school. Ik moest nagaan of de leerlingen, bij wie ik de enquête afnam, een mening vormden over taal. Daarnaast moest ik afleiden hoe leerlingen denken over taal. Via deze enquêtes is dit goed gelukt.

Zo zie je maar … Er bestaan verschillende talen, maar dit zegt niets over de omgeving van mensen. Zowel Emma als Janne hadden vooroordelen, want ze dachten hoe deftiger iemand praat, hoe groter het huis waarin deze persoon woont. 

Eenden, strepen, ruiten en kleuren op een ouderwetse koffer …

Voor het vak beeld moesten we een muzische koffer maken. De opdracht was om een ouderwetse koffer te beschilderen. Eerst had de koffer een witte grondlaag nodig, zodat de valies haar werkelijke kleur verloor. De metalen aan de zijkanten beschilderde ik niet, omdat dit enerzijds te moeilijk was en anderzijds vond ik het op die manier mooier.

Ik wilde met eenden werken. Mijn eerste voorstel was om eenden te rangschikken van groot naar klein en op de andere zijde van de koffer zou ik dan een vijver schilderen. De leerkracht vond dit te gewoon en ik moest dieper gaan denken. Ik was er nog altijd van overtuigd om met eenden te werken, maar ik baseerde me op het boek van ‘Elmer’. Dit is een boek met een olifant in ruitjes met verschillende kleuren.

Ik tekende een mama en een papa eend op de voorkant van de valies. Als achtergrond gebruikte ik verschillende hokjes in allerlei kleuren. De kleine eendjes kregen een plaats op de achterkant van de koffer. Als achtergrond daarvoor heb ik geen ruiten aangewend, maar strepen in verschillende kleuren.

De kladversie op papier was natuurlijk veel gemakkelijker dan op de koffer. Eerst tekende ik mijn kladversie na, in potlood, op de valies. Daarna experimenteerde ik met kleuren en effecten. De leerkracht raadde me aan acrylverf te gebruiken, want zo kon deze verf niet uitlopen in de regen. Ik mocht wel andere verf gebruiken, maar dan gaf ik mijn koffer beter nog een vernislaag. Ik gebruikte acrylverf en voor de zekerheid kreeg mijn koffer op het einde nog een vernislaag.

Wat zou muziek zijn zonder instrumenten?

In de lessen muziek kregen we de opdracht om een aantal instrumenten te maken. Dit waren trommels, fietsbellen, schuddoosjes, bellenkransen, ritmestokjes, een raspinstrument, een cocofoon, een schellenraam, schuurblokjes, een regenstok en een hamertje. In eerste instantie wist ik totaal niet hoe ik aan deze opdracht moest beginnen. Ik probeerde het rustig aan te pakken en begon allerlei materiaal te verzamelen.

De eerste instrumenten die ik in elkaar knutselde, waren de schuddoosjes. Ik gebruikte lege plastieken flesjes en vulde deze op met parels. Sommige parels waren grof, anderen waren heel fijn, in sommige flesjes zaten er heel veel, in anderen weinig … Zo creëerde ik verschillende soorten geluiden. Deze flesjes heb ik allemaal bekleed met stof.

Ik kocht belletjes in de winkel en kon aan de slag met mijn bellenkransen. Een oude riem werd kapot gesneden en kreeg gaatjes. Aan de riem bevestigde ik de belletjes met een ijzerdraad. Een houten stokje van een tiental centimeter zorgde ervoor dat de kleuters de bellenkrans goed konden vasthouden.

Als derde instrument, maakte ik een cocofoon. Dit instrument is gemaakt uit een kokosnoot. Het was een zwaar karwei om de kokosnoot te splitsen. Ik verspilde een paar kokosnoten, maar gelukkig eten ze bij mij thuis deze vrucht graag. Ik wilde handvaten op de kokosnoot plaatsen, zodat de kleuters dit beter konden vasthouden. Daarvoor gebruikte ik deurknoppen in dierenfiguren. 

Daarna was het de beurt aan de schuurblokjes. Ik maakte gebruik van een bordenwisser en zaagde deze in twee gelijke stukken. De zachte stof onderaan werd vervangen door schuurpapier. Voor de handvatten maakte ik gebruik van velcro. De kinderen kunnen zo de schuurblokjes aanpassen volgens hun handjes. 

Bij de regenstok heb ik goed moeten nadenken. De buis mocht niet te groot zijn, want we moesten denken aan de grootte van de kinderen. Binnenin de buis stak ik opgerold kippengaas. Ik gebruikte rijstkorreltjes om het geluid van de regen na te bootsen. Ik beplakte de buis met gekleurde stukjes papier.

Als je fietsbel hoort, denk je meteen aan de bel van een fiets om geluid te creëren. Er was daarbij wel een probleem, want een fietsbel geeft geen gaatje in het midden. Ik ging op zoek naar een oplossing en gebruikte voor mijn instrument de bel van een ouderwetse wekker. Deze bel plaatste ik op een houten stokje door middel van een nagel. Als versiering gebruikte ik bewegende oogjes. Het is precies of je op het hoofd van een ‘mannetje’ tikt. 

De 20 ritmestokjes maakte ik uit bamboe. Dankzij de tuinman kon ik gemakkelijk aan goede bamboestokken raken.

Ik vond het zeer moeilijk om aan het raspinstrument te beginnen. De leerkracht gaf de tip om dit te maken aan de hand van een fles, maar ik was niet zo te vinden voor dat geluid. Ik zocht een afvoerbuis en ik deed er geribbeld en hard aluminium rond. Dit was een goed idee, maar ik moest ook denken aan de veiligheid van de kleuters. De kindjes konden zich heel gemakkelijk snijden aan dat aluminium. Om dit te verhelpen bekleedde ik de afvoerbuizen met stof. Deze stof kan ik verwijderen om het in de wasmachine te steken. Ik vond mijn instrument geslaagd.

De afvoerbuizen kwamen ook van pas om mijn trommels te maken. De leerkracht gaf ons tijdens de lessen beeld bruin papier die we konden gebruiken voor onze trommel. Dit papier versterkte het geluid. Aan de hand van kleurrijk behangpapier kregen mijn trommel een vrolijke toets. Ik zorgde er ook voor dat er een lint aan de trommels kwam, zodat de kleuter het instrument rond zijn nek kan hangen.

Het schellenraam was absoluut het moeilijkste instrument! Ik verzamelde al het materiaal, maar verder kon ik niet veel doen. Dankzij de hulp van mijn nonkel, kwamen we tot een heel mooi resultaat.

De klik-klak is een extra instrument dat ik maakte. Dit is een ronde cirkel, waarbij er twee balletjes aan de zijkant bevestigd zijn. Als je het stokje onderaan draait, slaan de balletjes tegen het cirkelvormig oppervlak. Dit zorgt voor een leuk geluid.

De opdracht was heel leuk om te doen, omdat mijn creativiteit geprikkeld werd. Het was wel een heel zware opdracht, omdat je op zoek moet gaan naar het materiaal, naar de technieken om de instrumenten te maken … Het is zeker geen verloren werk, want deze instrumenten zal ik later nog kunnen gebruiken in de kleuterklas. Ik ben heel blij met de verschillende instrumenten die ik heb gemaakt. 

December, de maand van Sinterklaas …

De kleren van Sinterklaas is een Nederlandstalig prentenboek, geschreven door Paul Biegel en geïllustreerd is door Sanne Te Loo. Dit boek is het laatste werk van Paul Biegel, want hij is overleden in 2006. Twee jaar na zijn dood werd zijn boek uitgegeven door Lemniscaat b.v. Rotterdam. Het boek is geschikt voor kleuters uit de derde kleuterklas.

Een meisje, Anouk, vertelt aan haar klasgenootjes dat Sinterklaas bij haar komt logeren. Natuurlijk geloven haar vriendjes dit niet, maar Anouk blijft volhouden. Het meisje vindt een koffer met de kledij van de Sint in de logeerkamer. Je kan het zelf wel raden, want waar de kleren zijn van Sinterklaas, daar is Sinterklaas zelf ook natuurlijk. Het verhaaltje loopt goed af en uiteindelijk ontmoeten de klasgenoten van Anouk Sinterklaas in haar huis.

Tijdens mijn doe-momenten zal ik het boek voorlezen aan de kleuters uit de derde kleuterklas. Ik hoop natuurlijk dat de kleuters het boek even mooi zullen vinden als ik.

 

 

Heb je dit boek al voorgelezen, geen probleem. Hieronder zie je nog enkele prentenboeken over Sinterklaas.

Gegevens van het boek:	doelgroep
Amant, K. (1ste druk 2006)  Lieve Sinterklaas. Hasselt: Clavis.	Peuters of 1KK
Slegers, L. (2011) Karel viert Sinterklaas. Hasselt: Clavis.	Peuters of 1KK
Koppens, J. (2013) Pien is Sinterklaas. Antwerpen: Manteau.	Peuters of 1KK
Amant, K. (2010) Klaasje Sinterklaasje. Hasselt: Clavis	1KK of 2KK
Schuurmans, H. (2010) Plotter en het cadeautje voor de Sint. Hasselt: Clavis	1KK of 2KK
Jagtenberg, Y. (2008) Balotje en Sinterklaas. Amsterdam: Leopold	2KK of 3KK
Van Genechten, G. (2009) Rikki helpt Sinterklaas. Hasselt: Clavis	2KK of 3KK